3835.โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 3 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 3 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง) บุหรี่ถูกจุดสูบเผาไปมวนแล้วมวนเล่า และมวนสุดท้ายเพิ่งมอดไปได้ครึ่งมวนไฟฟ้าสว่างจ้าจนนัยน์ตาพร่า พอปรับสายตาชินกับความสว่างประสานหูสัมผัสเสียงก้าวเดิน จึงละสายตามอง แต่ก็ต้องลุกพรวดอย่างกะทันหัน เมื่อเสียงนั่นเอ่ยชื่อเขา “พี่เอ็ด!” ผู้มาใหม่อ่อนอาวุโสกว่าเขาเล็กน้อย “แม่ให้มาตาม เราถูกไอ้ หมูพรานนก ยกพวกมาลุย มันแกล้งไล่คนไม่ให้ลงเรือ”

Read more

3834. โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 2 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 2 (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ใกล้เวลาเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา ภายในร้านกาแฟหน้าตลาดเจริญผล วัยรุ่นหลังวังแวะเข้าไปสั่งโอเลี้ยงกินครบกับปาท่องโก๋แก้โหยได้ครึ่งแก้ว ห้าอนาคตอินจีเนียร์ภายในชุดน้ำเงินก็โปฝผล่เข้ามาในร้านต่างทักทายกันตามประสาครู่เดียว เวียนวังแดง ล้วงเงินออกจากกระเป๋าวางลงบนโต๊ะ “กูรวมเงินกันหมดแล้ว รวมทั้งขายเหล้าด้วย ได้ห้าร้อยกว่าบาท” ต้อยเทวัญ ในกลุ่มหน้าเซียวลงไปอีกวัยรุ่นหลังวังจุดบุหรี่สูบคล้ายทองไม่รู้ระคายองศาความร้อนแห่งหัวใจเพื่อน “มือขวาไปโดนอะไรมาวะ ไอ้เอ็ด”

Read more

3833.โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 1 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

โก๋ หลังวัง “วัยรุ่นประลัยกัลป์” ตอนที่ 1 (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) การมีชีวิตอยู่ของคนควรแก่การสั่งสมอะไรไว้บ้าง? ใช่สิ…เมื่อโผ่ลออกมาลืมตาดูโลกพ้นสภาพทารก ก็ควรรับใช้ชีวิตโดยการสร้างความดีไว้เพื่อเกียรติประวัติ หวังเป็นรัฐบุรุษ, วีรชน หรืออย่างน้อยก็อยู่ในฐานะผู้ปรารถนาดีต่อประเทศชาติ เสียสละส่วนเกิน ชดเชยแก่ส่วนที่ขาด เป็นอนุสาวรีย์ในดสวใจแห่งการรำลึกถึงของชนรุ่นหลังแต่บังเอิญชีวิตเกิดคว่ำไม่เป็นท่า แม้ควรแก่การเสียดายก็จริง ทว่าไม่ได้หมายถึงว่าจะต้องเสียใจ-เสียคนไปจนชั่วชีวิตล้มแล้วลุก ปลุกความฉับไวแก่ชีวิต เสริมสร้างกำลังใจให้ห้าวหาญคล้ายทหารชาญสงครามเพื่อแสวงหาความสำเร็จอย่างองอาจอีกครั้ง

Read more

3832. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 63 ทางสองแพร่ง (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 63 ทางสองแพร่ง (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ช่วงป้ออยู่ยังสมาคมบิลเลียดกีฬาเสริมประสบการณ์วัยรุ่นเกือบ ๒ ชั่วโมงที่ผ่านมาผู้คนละแวกเดียวกันแลหมางเมิน แม้ทุกนามไม่ว่ารุ่นน้องเพื่อนและพี่จะทักทายพูดคุยด้วยอัธยาศัยอันดีก็อยู่ในอาการนอบน้อบเป็นส่วนใหญ่ทั้งยังปลีกตัวฉากเท่าที่โอกาสอำนวยคนแล้วคนเล่า แม้บัดนี้นาฬิกาติดผนังในสนามสนุ๊กเกอร์ฝั่งตรงข้ามบอกเวลา ๑๙.๓๐ น. กลางแสงนีออนสว่างราวกลางวัน แฟนๆ บิลเลียดเริ่มทยอยกันมาชุมนุมซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนในถิ่นจึงพยายามสังเกตอากัปกิริยาทุกคนที่ทักทายด้วยก็พบว่ามีปฏิกิริยาเดียวกัน ไม่ปรากฏผู้ใดนั่งเคียงข้างหรือแม้แต่ชวนตีสนุ้ก ผิดกับอดีต ๓ ปีที่ผ่านมา

Read more

3831. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 62 ดับป๋าไท (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 62 ดับป๋าไท (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) พำนักอยูเรือนพวงครามรักษาแผลคมหวายเพชฌฆาต “ตึกแดง” ได้สัปดาห์หนึ่งก็ทราบข่าวหนังสือพิมพ์ซึ่งผมติดตามอ่านทุกวันจากด้านหน้าเรือนพยาบาลว่า มานเจริญผลกับโอตือ การ์ดคุ้มกัน ล้อวงเวียนฯ นำทีมนักโทษอีก ๓ นาย แหกนรกตึกดินสำเร็จ เฉพาะมุสลิมหนุ่มนามกระเดื่องย้อนไปกบดานอยู่ในถ้ำถิ่นตนหมายร่อนยาว บังเอิญผู้หมวดหนุ่มหัวหน้าสกอต สน.ปทุมวันกับพรรคพวกบุกเข้าจับตัว “มัด

Read more

3830. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 61 ใครบ้า? (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 61 ใครบ้า? (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) เช้าวันใหม่ตรงกับวันจันทร์ สัญญาณระฆังจากรักษาการณ์รัวบอกเวลา ๖ นาฬิกาตรง ผมซึ่งมีอาการระบบพิษคมหวายกลางหลังผสมอาการไข้บรรเทากว่า ๕๐% ขยับจากนอนคว่ำหน้ามาทั้งคืนใช้ ๒ แขนดันตัวเองลุกขึ้นนั่งอกแอ่นยลนักรบกำลังพลเสื่อมกุลีกุจอขึ้นนั่งเป็นแถว ก็เดาเอาว่า “ตึกดิน” มีการตรวจเช็กยอดก่อนเปิดขัง จึงปลุก มาน

Read more

3829. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 60 บีบให้ระเบิด (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 60 บีบให้ระเบิด (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ทางออกหรือทางเลือกมังกรร่างเตี้ยล่ำโอตือบอกขอพบท่านผู้บัญชาการเรือนจำเจอสวนทันควัน “ไอ้บ้า! วันนี้มันหยุดราชการ ท่านไม่อยู่” ผมตามเรื่องต่อ “หยั่งงั้นผมขอพบนายทหารเวร ผู้ใหญ่ก่อนครับ” หมู่วัยเดียวกันจ้องหน้าผมเขม็ง ทันใดที่หน้าประตูทางเข้ากองตรวนปรากฏร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำก้าวอาดๆ เข้ามา หน้าตาฟ้องโทสจริตโวยสนั่นกองตรวน “คำสั่งจำเครื่องพันธนาการของที่นี่ ทหารที่ต้องหาคดีอาญาต้องใส่ทุกคน

Read more

3828. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 59 ตึกแดง-ตึกดิน (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 59 ตึกแดง-ตึกดิน (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) นับแต่วันจลาจลในลาดยาวแล้ว เส้นทางชีวิต ๒๕ นักก่อการจลาจลได้ถูกแยกย้ายไปฝากขังยังเรือนจำในเขตปริมณฑลสู้คดีเท่าที่สามารถกันราวแพแตก ส่วนผมโชคชะตาบันดาลให้มีชีวิตสุกดิบอยู่บน “ขังเดี่ยว” เป็นเวลาปี่เศษถึง ๓มเรือนจำ ได้แก่ บางขวาง(ตึกแดง) ลาดยาว(แดน ๕) และ คลองเปรม

Read more

3827. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 26 ตอนจบ (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 26 ตอนจบ (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ระหว่างตกอยู่ในห้วงสับสนพฤติกรรมเพื่อนมิทันจาง กลับบังเกิดเสียงผู้คนเรียกหากันอื้ออึงในความมืดจากบ้านหลังใหญ่ ครู่เดียวแสงไฟฉายสว่างวูบวาบระคนเสียงฝีเท้าคนมุ่งมาที่บังกะโล ผมกัดฟันกรอดตัดสินใจพร้อมเผชิญภยันตราย เพียงขอให้ได้พบเพื่อนอีกครั้ง เมื่อลงมติใจแล้ว สิ่งที่ทำคือลงจากบังกะโลไปต้อนรับทุกคนที่กำลังมุ่งมา พอก้าวสุดขั้นบันได เจ้าของหุ่นกำยำผิวนิลมือขวาถือปืนลูกซองยาว ๕ นัด หน้าตาบูดบึ้ง ถามเสียงเข้ม “ไอ้รุณงัดตู้เอาปืนไปแล้วใช่ไหม?”

Read more
error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ