3715. อภินิหารหลวงพ่อเเช่มวัดตาก้องตอนจบ

อภินิหารหลวงพ่อเเช่มวัดตาก้องตอนจบ (ไพฑูรย์ พันธุ์เชื้องาม) เมื่อไพฑูรย์ได้ไปขอเรียนวิชากับหลวงพ่อเเช่มวัดตาก้องและได้ไปอยู่กับหลวงพ่อแช่ม ท่านให้ไปพักที่กระท่อมซึ่งปลูกไว้รับรองพระ หรือผู้ที่มาเล่าเรียนวิชาอาคมกับท่าน มีมุ้ง เสื่อ และหมอนอย่างละหนึ่ง เป็นกระท่อมไม้ไผ่ขัดแตะ มีแคร่ไม้ไผ่สำหรับนอนหนึ่งแคร่ ตุ่มดินขนาดเล็กใส่น้ำดื่ม มีกระบวยทำจากกะลาหนึ่งอันสำหรับตักน้ำดื่ม เรื่องอาหารไม่ต้องเป็นห่วง โยมอุปัฏฐากจะนำมาถวาย ท่านฉันไม่มาก ท่านไม่มีลูกศิษย์ประจำจะไปไหนก็เรียกปู่ทองมาเดินถือย่ามตามหลัง สำหรับปู่ทองนั้น อายุเพียง 50ปี

Read more

3714. อภินิหารหลวงพ่อแช่มวัดตาก้องตอนเเรก

อภินิหารหลวงพ่อแช่มวัดตาก้องตอนเเรก (ไพฑูรย์ พันธุ์เชื้องาม) ทุกครั้งที่ไพฑูรย์ เขารู้สึกเหมือนว่าเป็นเสือที่หลุดจากกรงเข้าไปในป่า เป็นอิสระ และต้องการจะรักษาอิสรภาพอันสุดหอมหวานนั้นให้ยาวนานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะคงไม่มีใครอยากจะอยู่ในที่จำกัด เหมือนตกนรก ต้องถูกกดดันรอบด้านสำหรับสิงโตหิน แม้ว่าจะไม่มีใครกล้ามาตอแย แต่มันก็เหมือนกับเสือที่เคยอยู่ในป่าแบบอิสระเสรี ไม่ต้องการถูกจำกัดพื้นที่อยู่กิน โดยเฉพาะในบางขวางที่มีเรื่องพิพาทกันไม่เว้นแต่ละวัน เกิดจากสาเหตุที่เขาเรียกคล้องจองว่า “แย่งข้าวกันกิน แย่งถิ่นกันอยู่ แย่งคู่กันนอน” ไพฑูรย์บอกว่ามนุษย์เรามีตัณหาเป็นสันดานประจำตัว เมื่อถูกคุมขังไม่ได้เสพกาม

Read more
error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ