3803. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 6 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 6 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง) ตะวันร้อนฉ่าตรงหัวแล้ว จิ๊ปวิลลี่โดยโชเฟอร์นักเลงผิวนิลซึ่งผมนั่งขนาบคู่อยู่วิ่งลุยฝุ่นไปบนถนนลูกรังขรุขระอีกพักเดียวก็ปรากฏหมู่บ้านเล็กๆ ปลูกเป็นห้องแถวไม้ชั้นเดียว และมีบ้างปลูกเป็นขนำมุงจากหรือแฝกเรียงรายอยู่สองข้างทาง พอรถผ่านเข้าเขตหมู่บ้านผมเห็นป้ายชื่อบอกนามหมู่บ้าน หนองผักเป็ด ฝุ่นจับเขรอะ รุณหักพวงมาลัยเลี้ยวขวาตรงโคกถนนซึ่งเป็นทางสองแพร่ง แพร่งหนึ่งมีแผ่นป้ายไม้ทำลูกศรชี้ระบุหมู่บ้านเขาวง อีกแพร่งหนึ่งเป็นทางเกวียนกว้างพอรถวิ่นสวนกันได้ฉิวเฉียด สองข้างทางเป็นไร่พริกไทยเขียวชอุ่ม รุณหักพวงมาลัยเลี้ยวขวาอีกครั้ง คราวนี้เบื้องหน้าปรากฏเรือนไม้หลังขนาดย่อมยกพื้นใต้ถุนสูง บริเวณหน้าบ้านเป็นลานดินสะอาดตามีรถอีแต๋นโกโรโกโสจอดอยู่คันเดียว เสียงเครื่องยนต์จี๊ปเล็กเรียกสาววัย

Read more

3802. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 5 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 5 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง) พอผ่านประตูห้องหอวิมานกาม ซอย ๒ ของเมืองแกลงเข้าไป สัมผัสแรกที่ได้รับเป็นกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นแป้งหอมกรุ่นทั่วห้องซึ่งคับแคบพอกับห้องโรงแรมราคาถูกตามภูธรทั่วๆ ไป ภายในห้องมีเตียงไม่เก่าๆ วางทับด้วยที่นอนปูผ้าคลุมสีฟ้ายับย่น บริเวณโดยรอบฝาห้องมีปกนิตยสารรูปดาราทีวี และดาราภาพยนต์ชายหญิงปะติดอยู่เต็ม ตรงปลายเตียงติดฝาห้องวางรองเท้าฟองน้ำ ๒ คู่ กับรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีขาวอีก ๑

Read more

3801. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 4 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 4 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง) ผลจากที่ผมรับปากร่วมงานอาชญากรรมต่อนักเลงผิวนิลนามรุณ ตาแดง โดยทันทีคล้ายมิได้ตริตรอง ส่งผลให้เขาถึงคิ้วขมวดมุ่น หรี่ตามองถามพอได้ยิน “นายคิดดีแล้วหรือ” “ถ้านายรุณไว้ใจเรา” รุณยิ้มขรึมใบหน้าเยิ้มเป็นมันยามต้องแสงไฟละจากผมมองไปที่บันไดผมผละไปคว้าถุงเป้ฉวัดขึ้นคล้องไหล่ นักเลงปืนผิวนิลเบนสายตามายังผมบอกเสียงดังขึ้น “เปี๊ยก นายเที่ยวแถบถิ่นนี้ต้องมีปืน เพราะมีบางครั้งที่เราต้องใช้ป้องกันตัว” “เราจะพยายามหา” ผมว่า “นายใช้ขนาดเท่าไหร่?”

Read more

3800. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 3 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 3 ผมสลับตำแหน่งับรุณ ตาแดงเข้าไปนั่งทำหน้าที่สิงห์มอเตอร์ไซค์ให้เขานั่งซ้อนท้าย ขณะนี้เหงื่อแตกพลั่กกับสถานะคับขันเบื้องหน้า แต่รุณเริ่มเคลื่อนไหว “กูบอกให้เอามือวางบนหัวทั้ง ๒ คน…หูแตกรึ!” จ่าวัย ๔๐ ปีสำทับซ้ำ ปืนในมืออยู่ในท่าประทับ รุณขยับร่าง ผมเหลียวมองเห็นเขาชูมือขวาที่กำวัตถุดำมะเมื่อมโชว์ ๓ ตำรวจทางหลวง ปากบอก “ตอนนี้นิ้วผมกดกระเดื่องระเบิดเอ็ม-๒๖

Read more

3799. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 2 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 2 ผมหันกลับไปทางหนุ่มฉกรรจ์ผิวนิล ร่างสันทัดดูกำยำ แต่งกายรัดกุม สวมหมวกจ๊อกกี้หลุบหน้าซึ่งปล่อยเกียร์ว่างรถไว้โดยไม่ดับเครื่องก็พบเขาจ้องมาที่ผมเช่นกัน จึงหันกลับมาที่วงหมากรุกกล่าวสนองคุณผู้สูงวัยกว่า “ผมกราบขอบพระคุณที่กรุณาแนะนำให้รู้จักครับ” สิ้นคำผมกระทำคารวะนักเลงหมากรุกทั่วหน้า จากนั้นก็ผละไปกล่าวทักทายเขาก่อนตามอัธยาศัย “สวัสดีครับ…คุณรุณ” นัยน์ตาดำวาวเบิกกว้างจ้องผมเขม็ง ใบหน้าคมสันแลกร้าวคล้ายกระตุกส่อทีท่าไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ผมลอบกลืนน้ำลายฝืดๆ ตัดใจกล่าวอีกประโยค “ผมเป็นเพื่อนกับ “ชาญ” เขาฝากหนังสือมาถึงคุณด้วย” “ขอดูหน่อยครับ”

Read more

3797. เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 56 ความผิดใคร (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 56 ความผิดใคร (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ด้วยความเหน็ดเหนื่อยพร้อมพลีชีพอย่างองอาจของนักเลงทุ่งบางเขนนับพันชายเพื่อแสวงหาความชอธรรมจากเผด็จการ เริ่มปรากฏเค้าเมื่อผู้อาวุโส ยอดประน้ำ ให้เด็กของแกมาตามผมไปพบที่ทำเนียบหรือกองบัญชาการใหม่อันแต่เดิมเป็นที่ทำการแผนกปกครองอบรบและฝึกวิชาชีพบุคคลอันธพาลนั่นเอง พอลุยม่านราตรีผ่านนักบู๊ที่พากันชุมนุมอยู่โดยรอบตึกที่ทำการขึ้นสู่กองบัญชาการ ปะผู้อาวุโสและเพื่อนพ้องนั่งยืนกระจัดกระจายตามโต๊ะเก้าอี้ราว ๓๐ กว่าคน ก็ออกปากขออภัยแล้วค่อยปราดไปหาพี่ยอดซึ่งทิ้งก้นอยู่บนโต๊ะ “พี่มีงานใช้ผมหรือครับ” เจ้าของหุ่นเล็กเพรียววัยฉกรรจ์ผินหน้าไปทาง ๔ ทนายลูกทุ่งผู้ทำหน้าที่ปลุกระดม พลางบอกพร้อมกระโดดลงจากโต๊ะ

Read more

3797. อนุทินนิรนาม ตอนที่ 1 (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

อนุทินนิรนาม ตอนที่ 1 (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) นาฬิกาบนข้อมือผมบอกเวลา ๑๙.๒๐ น. บริเวณโดยรอบสถานีขนส่งเอกมัยขวักไขว่ผู้เดินทางชาย-หญิงและเด็กเล็ก รกบัส บ.ข.ส. วิ่งเวียนกันเข้าออกสถานีเพื่อรับส่งผู้ใช้บริการกลางแสงไฟสว่างจ้าราวกลางวัน เสียงใสๆ ของโฆษกหญิงประกาศผ่านทางลำโพงที่ติดตั้งไว้โดยรอบชี้แจงเส้นทางและเวลาที่รถแต่ละสายจะให้บริการ หนุ่งฉกรรจ์ร่างหนาทึบ ใบหน้าสี่เหลี่ยม ผมทรงรากไทรในชุดสีน้ำเงินก้าวยาวๆ ไปเปิดประตูรถฝี่งคนขับ แล้วรั้งตัวเองขึ้นนั่งประจำตำแหน่งโเฟอร์ก่อนดึงประตูปิด ผมนั่งทัศนาอาการเคลื่อนไหวภายในชานชาลาทั้งรถและคนดังกล่าวได้อีกพักหนึ่ง

Read more

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 55 ไทยหรือทาส(วะ)? (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 55 ไทยหรือทาส(วะ)? (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) กลุ่มเมฆสีเทาทะมึนที่พรางแสงตะวันบ่ายมาแต่อุบัติเหตุชุลมุนได้ขยายม่านปิดฟ้าสีน้ำเงินจางจนบรรยากาศในกำแพงบาปทุ่งบางเขนอันพล่านผู้คนขวักไขว่ทวีความเร่าร้อน พักใหญ่ประดาขุนศึกผู้เป็นหัวหอกนำนักบู๊เข้ายึดสถานที่สำคัญของทางราชการ เช่น แดนสูทกรรม-ไฟฟ้า-ประปา และควบคุมตัวเจ้าหน้าที่พร้อมคนงานก่อสร้างชาย-หญิงภายนอก บัดนี้ได้จัดสรรกำลังพลเสร็จแล้วบังเอิญมี “ม้าเร็ว” มารายงานเหตุเจ้าหน้าที่พร้อมกระบอกครบมือประมาณ ๑๐๐ นายกับผู้รักษาระเบียบชุดน้ำเงินหรือนักเลงติดยศอีก ๕๐ นาย ได้ปักหลังจังก้าอยู่หน้าประตูแดน ทั้งยังปิดล็อกกุญแจประตูแดนไว้

Read more

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 54 แผนอุบาทว์ (สุริยัน ศักดิ์ไธสง)

เส้นทางมาเฟีย ตอนที่ 54 แผนอุบาทว์ (เขียนโดยสุริยัน ศักดิ์ไธสง) ท่ามกลางนับร้อยนักเลงลาดยาวที่อัดกันอยู่ภายในโรงเลี้ยงอาหารกำลังอยู่ในภาวะลังเลสับสนกับคำวิงวอนร้องขอจาก ไอ้หลอ แท็กซี่ผู้ป้อนควันอุบาทว์เข้าปอดนักเสพ พลันความคิดหนึ่งได้ผุดวาบก็สะบัดหน้าหน้าจ้องตามองทะลุตาข่ายเหล็กปิดกั้นโรงอาหารสู่ทิศที่สถิตอารามจำพรรษาพระคุณเจ้าหลวงพ่อแล้วสงบจิตรำลึกถึงท่านครู่หนึ่งจึงเบียดแทรกนักบู๊หลากหลายเข้าหากลุ่มอาวุโสอันได้แก่ นิตย์ท่าเตียน เกชา เกเตอร์ หาญบางรัก นิตย์บางลำพู ตุ๊ตลาดสมเด็จฯ ฯลฯ ยังด้านในสุด โดยมิได้ใส่ใจว่ากิริยาตนจะมีใครจับตามอง ด้งกล่าว

Read more
error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ