2449.ท่านอาจารย์ลีฯ กับพระธาตุของพระพุทธเจ้านั้นถูกกันดี

“หลวงปู่จามฯ ท่านว่า…ท่านอาจารย์ลีฯ กับพระธาตุของพระพุทธเจ้านั้นถูกกันดี เป็นเพราะอานิสงส์เคยฟื้นฟูพระศาสนา เมื่อครั้งเป็นพระเจ้าอโศกมหาราชเมืองอินเดีย ท่านฝึกฝนในอำนาจมาก มีเมตตา แสดงธรรมฉะฉาน”

》”ปี (๒) ๕๐๑ ท่านอาจารย์ลี (ธมฺมธโร) ส่งพระส่งคนขึ้นไปนิมนต์ให้ลงไปแม่ทะ ถ้ำพระสบาย เพิ่นได้พระธาตุของพระพุทธเจ้ามาแล้วจะบรรจุในพระเจดีย์ที่เพิ่นสร้างไว้ในถ้ำพระสบาย จะบรรจุพระธาตุใส่ ๔ ด้านของพระเจดีย์ บรรจุเสร็จแล้วก็โบกปูนปิดไว้

ท่านอาจารย์ลี (ธมฺมธโร) กับพระธาตุของพระพุทธเจ้านั้นถูกกันดี เป็นเพราะอานิสงส์ที่เพิ่นใส่ใจบำรุงฟื้นฟูต่อพระศาสนา แต่เมื่อครั้งเป็นพระเจ้าอโศกมหาราชเมืองอินเดีย

เมื่อบรรจุพระธาตุใส่พระเจดีย์เสร็จแล้ว เพิ่นเคี่ยวเข็ญอยากให้ลงไปอโศการาม พอดีกับท่านอาจารย์ชอบ (ฐานสโม) ว่า “ติดกิจนิมนต์อยู่ฝาง พระสงฆ์ผู้รับทานไม่พอจะเอาท่านจามขึ้นไปด้วยจะให้ไปเทศน์เพราะไม่มีผู้เทศน์ให้ศรัทธาเขาฟัง” ก็เลยมิได้ลงไปอโศการาม เพิ่นอยากให้ลงไปช่วยเหลือในการวัดหลายอย่าง ยังบ่นอยู่ว่า “งานกึ่งพุทธกาลก็ไม่เห็นท่านจามลงไปร่วมเลย จะอยู่ดงอยู่ป่า ไม่ต้องการที่จะเห็นกรุงก็หรืออย่างไร” ฯ

“ท่านอาจารย์ลี (ธมฺมธโร) วัดอโศการาม คนมีอำนาจฝึกฝนในอำนาจมาก มีเมตตา ชอบพอกับผู้ข้าฯ ยิ่งนัก ผู้คนก็ชอบท่านมาก แสดงธรรมะฉะฉาน เป็นคนเกรงใจคน ไม่ติดหมู่คณะ ไม่ติดผู้คนชาติตระกูล ไม่ติดอามิส


อุบายแยบคายดีมากจนสมเด็จอ้วนสังฆนายก ยอมลงใจตั้งใจภาวนาตาม จนปรากฎผลภาวนาได้ดี

ท่านมักพูดว่า “เราเป็นพระกรรมฐานแจกอุบายธรรมพระสมเด็จเจ้าคุณได้ เพราะอำนาจของการบำรุงศาสนามามากแต่ก่อนเก่า”

ท่านอาจารย์ลีถ้าต้องการอยากได้พระธาตุบอกกล่าวแก่เทวดาก็ได้มาทันที
มาสุดท้ายอายุมาก ผู้คนเข้าหุ้มแหนเอาไว้เลยไปไหนไม่ได้ติดอยู่สมุทรปราการ เป็นพระสงฆ์ที่จิตเข้มแข็ง ชอบพอกับท่านอาจารย์ตื้อ พูดคุยหัวเราะเอิ้กอาก เป็นอรรถรสในธรรม ได้ยิน

ท่านชวนกันเดินเท้าไปอินเดียกันอีก แต่ท่านว่ากับท่านอาจารย์ตื้อ (อจลธมฺโม) ว่า “ไม่ไปละทางเท้าไปทางลมดีกว่า”

ท่าน ๒ องค์นี้พูดธรรมะของกันและกันก็เป็นอันแล้วกันรู้เรื่องกันดียิ่งนัก
ท่านอาจารย์ลี (ธมฺมธโร) มักพูดตลก คะนองแต่เป็นธรรมะ
ท่านอาจารย์ตื้อ (อตลธมฺโม) มักพูดจาหยาบแต่เป็นธรรมะ


หากองค์ไหนพูดก่อนแล้วไม่คัดค้านกัน สติปัญญาแหลมคมหนาแน่นเท่ากัน
ท่านอาจารย์น้อย (สุภโร) เป็นคนพูดน้อย แต่มีอุบายธรรมเป็นคนแยบคาย พูดธรรมนอกในมีที่อ้างอิง ถามถูกช่องทาง ธรรมะไหลออกมาเป็นเทน้ำ
ครูบาอาจารย์ทั้ง ๓ องค์นี้ได้อย่างเพิ่นครูอาจารย์มั่น (ภูริทตฺโต) คนละแขนง” 《

***ขออนุโมทนา ขอขอบคุณเจ้าของภาพและข้อความ ขออนุญาตเผยแผ่เป็นธรรมทานแก่ผู้ที่มีความศรัทธา ข้อความข้างบนนี้เป็นส่วนหนึ่ง จากหนังสือ “ประวัติ หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ ผู้มากมีบุญ” จัดพิมพ์โดย คณะผู้ศรัทธาในองค์หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ วัดป่าวิเวกวัฒนาราม หมูที่ ๙ บ้านห้วยทราย ต.คำชะอี อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร หน้า ๓๙๕ , ๓๙๖ และ ๔๐๐ สาธุๆๆ***

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ