1683.เสือหรั่ง บางบ่อ

เสือหรั่ง

เสือหรั่ง เป็นชาวบ้านระกาศ อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ เป็นคนเรียบร้อย หน้าตาดี
ต่อมาเมียมีชู้เลยยิงทั้งชู้ ทั้งเมียตาย แล้วถูกตำรววจตามล่า ยิงตำรวจตายอีก
เลยเป็นโจร ปล้นคนรวยมาช่วยคนจน แถวบางพลี บางบ่อ บางปะกง แปดริ้ว
โดยจะเลือกเอาคนรวยที่คดโกง จึงมีคนเป็นหูเป็นตาเยอะ แม้เจ้าหน้าที่จะระดมกำลังจับตาย
ก็ไม่สามารถได้ตัวมาดำเนินคดี
มีคนเลื่องลือกันว่า เสือหรั่งเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อปานวัดบางเหี้ย คลองด่าน
มีตะกรุดโทนที่หลวงพ่อปานทำไว้ให้ ป้องกันตัว ทำให้เสือหรั่งแคล้วคลาดได้อย่างอัศจรรย์
จนเสื่อหรั่งออกจะกำเริบ ปักป้ายประกาศก่อนไว้เลยว่าจะปล้นที่ไหน เมื่อไร
เมื่อมีข่าวว่าเสือหรั่งจะปล้นบ้านวัดโบสถ์ ฉะเชิงเทรา
ผู้คนต่างแตกตื่นขนข้าวของเงินทองย้ายไปอยู่กับญาติที่อื่นกันมาก

มีเพียงนายผูก เศรษฐีบ้านวัดโบนถ์ที่ไม่ได้ย้ายเพราะสมบุญ ลูกสาวไม่ยอมไป
จะอยู่กับบริวารสู้กับโจร จนวันหนึ่งมีชายโพกผ้า 3 คนบุกบ้านนายผูกยามค่ำคืนร้องว่า
เสือหรั่งปล้น แล้วจับนายผูกกับลูกสาว แต่ลูกสาวดิ้นรนต่อสู้ จนผ้าโพกหน้าหลุด เห็นหน้าโจร
ปรากฏว่าเป็น ไอ้ทรัพย์ลูกหนี้นายผูกที่เพิ่งถูกนายผูกยึดที่นา มาปลอมเป็นเสือหรั่ง
เมื่อเห็นหน้ากันแล้ว ไอ้ทรัพย์สั่งลูกน้องให้ฆ่าสมบุญทิ้งซะ แต่ทันใดนั้นเสียงปืนดังขึ้น
ลูกน้องไอ้ทรัพย์ล้มสิ้นใจตายต่อหน้า ต่อตา
แล้วปรากฏร่างเสือหรั่งพร้อมพรรคพวก ขึ้นบ้านมา ไอ้ทรัพย์ตกใจ ทรุดฮวบ ที่เจอเสือหรั่งตัวจริง
“ข้าแอบดูอยู่พักใหญ่แล้วว่าใครกันที่อ้างชื่อข้ามาปล้น” เสือหรั่งพูด
แล้วจับไอ้ทรัพย์กับลูกน้องมัด แล้วบอกกับสมบุญกับนายผูกว่า
อีกซักครู้เจ้าหน้าที่บ้านเมืองกับกำนันจะมา
สมบุญเห็นหน้าเสือหรั่งประกอบกับกิริยาเรียบร้อย
ทำให้พึงพอใจในตัวเสือหรั่งมาก พูดกับเสือหรั่งว่า
“ ต้องกล้าหาญเช่นนี้สิ ถึ่งจะเป็นลูกผู้ชาย”
เสือหรั่งเห็นสมบุญมีกิริยาเช่นนั้น จึงพูดว่า
“ข้าก็ชอบหญิงที่กล้าหาญเช่นกัน หญิงแบบนี้แหละที่จะรักเดียวใจเดียวกับสามี
ไม่เป็นอื่น แต่ข้าคงพาเจ้าไปลำบากด้วยไม่ได้ ด้วยทางโจรย่อมอยู่ไม่เป็นที่เป็นทาง
เราเดินคนละทางกัน” แล้วจากไป
ไม่นานเจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็มาถึงบ้าน ไอ้ทรัพย์ต้องติดคุกและป่วยตายในคุก

แต่นั้นมา สมบุญก็เฝ้าตามข่าวเสือหรั่งจนพ่อไม่พอใจ แต่ไม่สามารถขัดใจลูกสาวได้
ต่อมามีข่าวเสือหรั่งเข้ามอบตัวกับทางการ เพื่อสู้คดีที่ฆ่าเมียและชายชู้ แต่คดีปล้น
ไม่มีใครเข้าร้องทุกข์
ศาลตัดสินจำคุก 20 ปี สมบุญก็เพียรเข้าเยี่ยมเสือหรั่ง
และทราบเหตุผลที่มอบตัวเพื่อกลับตัวมาแต่งงานกับสมบุญ
ติดคุกได้เพียง 5 ปีเสือหรั่งก็ได้รับการปล่อยตัว
เพราะได้ร่วมกับลูกน้องในคุกและเจ้าหน้าที่ สกัดการแหกคุกของเสือน้อย
และได้ช่วยชีวิตผู้คุมที่ถูกจับเป็นตัวประกันได้อีก
เมื่อออกจากคุกเสือหรั่งได้ให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอสมบุญ
แม้นายผูกจะคัดค้านสมบุญเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นผล
สมบุญต้องการเพียงการแต่งงานเงียบๆ ตามประเพณีเท่านั้น
แล้วนายหรั่งก็ย้ายมาอยู่บ้านวัดโบสถ์ ขยันขันแข็งทำงาน เรือกสวนไร่นา อย่างดี
หลังแต่งงานมาอยู่บ้านวัดโบสถ์ ไอ้หอม พี่ชายไอ้ทรัพย์ คิดแก้แค้นนายหรั่ง
ตามมาหาเรื่องหลายครั้ง แต่นายหรั่งก็ไม่ตอบโต้

จนวันหนึ่งหลังจากนายหรั่งกับสมบุญทำธุระที่แปดริ้วเสร้จแล้วมาขึ้นเรื่อที่วัดโบสถ์
ไอ้หอมพร้อมลูกน้องมาดักที่ท่าเรือ แล้วใช้ปืนจ้องมา
ร้องท้านายหรั่ง จะแก้แค้นให้น้องชาย พร้อมพูดจาดูถูกว่า
เสือหรั่งสิ้นลาย เกาะเมียกินไปวันๆ

นายหรั่งสุดจะทนแล้วในคราวนี้พุ่งปราดเดียวถึงตัวไอ้หอม
เตะมือไอ้หอมปืนกระเด็น แล้วถีบจนหงายท้องใช้เท้ายันหน้าอกไว้
ลูกน้องไอ้หอมจะเข้ามาช่วยลูกพี่แต่ สมบุญร้องห้ามแล้วชักปืนพกเล็กออกมา
แล้วหรั่งก็ชักมีดเหน็บออกมา ร้องว่า
“ กูทนมึงมานานแล้ว ลูกผู้ชายทนได้ทนไป แต่ความอดทนมันก็มีจำกัด วันนี้มึงได้ตายสมใจแน่” จังหวะที่จะจ้วงแทงนั้นเอง เสียงหลวงพ่อทองก็ดังมาข้างหลัง
“หยุดก่อนนายหรั่ง อาตมาขอชีวิตมันไว้เถิด
ในเมื่อโยมหรั่งกลับตัวเป็นคนดีแล้ว ก็อย่าให้มือเปื้อนเลือดอีกเลย “

“ เจ้าหอม เจ้าประพฤติตัวเป็นนักเลงหัวไม้ มีแต่คนเกลียด
อย่าเห็นว่าคนยอมให้แล้วจะได้ใจ ถ้าเขาหมดความอดทนแล้วละก็
ชีวิตเจ้าก็จะรักษาไว้ไม่ได้
ถ้ายังทำตัวอย่างนี้ก็จงออกไปจากบ้านวัดโบสถ์นี้ซะ”
แล้วทุกคนก็เลิกรากลับบ้านกันไป ไม่มีใครกล้ามาระรานเนายหรั่งอีกเลย

ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก ศิษย์มีครู

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ