2089. เรื่องเล่าไม่ควรเล่าตอน…สัมผัสพิเศษ

ผมเกิดมาและเติบโตก็เหมือนเด็กทั่วไปแหละครับ เพียงแต่ผมเกิดก่อนกำหนด ทางการแพทย์เขาว่าเด็กคลอดก่อนกำหนด มักมีปัญหาทางใดทางหนึ่งในสามอย่าง คือหัวใจ ปอดและสายตา แต่ผมไม่มีปัญหาเลย สิ่งที่ผมมีและค้นพบว่าคือปัญหาก็คือ สามารถเห็นวิญญาณทั้งหลายได้ หากเขาอยากให้เห็น

ความสามารถพิเศษที่ไม่อยากได้นี่ ผมไม่เคยบอกใคร แม้จะเคยเห็นอยู่ประจำ ตอนเด็กผมนึกว่าทุกคนเป็นเหมือนผม แต่พอมารู้เข้าก็ว่าไม่ใช่ ก็ตกใจมาก สิ่งที่เห็นก็คือผีและวิญญาณที่คนเขากลัวกัน

แรกๆ ก็เห็นแค่ผี วิญญาณเร่ร่อนผ่านหน้าไป ผ่านหลังไป พอผมอายุเข้าสิบห้าเท่านั้นแหละ อัพเลเวลเลยครับ ผีเร่ร่อนตัวแรกที่มาให้ผมช่วยคือตาคนหนึ่ง

วันนั้นผมเพิ่งกลับจากทำบัตรประชาชนพร้อมพ่อ เดินผ่านศาลตายายหน้าหมู่บ้าน สายตาบังเอิญหันไปเห็นตาแก่ๆ คนหนึ่งนั่งร้องไห้ ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าคือวิญญาณเร่ร่อน แกมาในสภาพเหมือนคนปกติ ผมสงสารคนแก่ร้องไห้ พอดีพ่อเจอเพื่อนด้วยเลยชวนกันกินเหล้า พ่อแยกตัวไป ผมก็เดินไปถามตาแกว่า เป็นอะไร มาร้องไห้ทำไม บ้านอยู่ไหน ผมจะไปส่ง

“อยู่ศรีสะเกษ” แกตอบ

“แล้วตามาทำอะไรที่นี่ นี่มันกรุงเทพฯ ห่างจากบ้านตาไกลมาก”

“ถูกจับมา”

“อะไรนะ ถูกจับมา” ผมเอ่ยพลางมองไปรอบตัวแก ดูสภาพไม่เหมือนคนถูกจับมาเลย แล้วแถวนี้ก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับการจับคน

“เขาจับตามาขังไว้ในขวด นี่ขวดแตก แต่ตาไปไหนไม่ถูก ช่วยตาด้วยนะหนู”

ผมงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก ทว่าเมื่อเห็นตาแกลุกขึ้น แล้วมีคนผ่านมาเดินทะลุตัวแก ผมจึงร้องอ้อว่าเข้าใจแล้วว่าแกคือผี แต่ผีมาขอความช่วยเหลือนี่สิ นั่นเป็นครั้งแรก ผมจึงทำตัวไม่ถูก

“เขาจับตามาขังไว้ทำไม” ผมถาม

“ไม่รู้ มีคนมาทำคาถาใส่ตาที่กำแพงวัดที่เขาเอากระดูกตาไปเก็บไว้ แล้วจู่ๆ ตาก็มาอยู่ในขวด เวลาเขาสั่งอะไร ตาก็ต้องทำตาม ถ้าไม่ทำก็ไม่มีข้าวกิน”

“เขาให้ทำอะไร แล้วเขาคือใคร”

“ตาไม่รู้จักหรอก รู้แต่ว่าถ้าไม่ทำก็อด”

“ทำอะไรบ้างล่ะตา”

“ไปหลอก ไปแกล้ง อะไรแบบนี้” ตาร้องไห้ “แต่นี่ทำไม่รู้ ตารู้สึกถึงแรงสะเทือนแรงมาก แล้วตาก็มาอยู่ที่นี่ มองดูนั่นไง ขวดแตก นี่ตาอยู่กรุงเทพฯ หรือ ตาอยากกลับบ้าน ตากลับไม่ถูก”

แค่กลับบ้าน ไม่ยาก ผมจึงจัดการให้โดยการพาไปวัด บอกให้ตานิ่ง อย่าแสดงอะไรออกมา ผมทำสังฆทาน กรวดน้ำให้แกแล้วก็ตั้งจิตอธิษฐานขอให้แกได้กลับบ้าน ผมคิดของผมแบบนี้อย่างเด็ก 15 ปีที่คิดได้ ปรากฏว่าแกหายวับกลับไปจริงๆ มาเข้าฝันขอบใจยกใหญ่ ผมมาคิดทีหลังก็แปลก ทำไมผีไปปรากฏตัวที่ไหนก็ได้ แต่กลับบ้านเองไม่ได้ แปลก หาคำตอบไม่ได้ในตอนนั้น

นั่นครั้งแรกและต่อไปผมจะเล่าครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นผีและผีมาขอความช่วยเหลือ

วันนั้นผมลงพื้นที่ภาคสนามต่างจังหวัด กล่าวคือต้องไปสำรวจสถานที่และสอบถามผู้คนที่จะมาปรากฏในสารคดีก่อนเพื่อข้อมูลที่แม้จะได้มาแล้วแต่ก็ต้องตรวจเช็กอีกรอบ

ผมพักที่รีสอร์ตแห่งหนึ่ง คืนนั้นฝันไปว่าเห็นเท้าของคน ในฝันผมนอนอยู่ในซอกตู้ มองออกไปเห็นเท้าของคนสองคนกำลังเดินไปมา จากนั้นก็เหมือนจะหยุดใกล้กัน ตามด้วยเสียงครางของคนกำลังร่วมรักกันและสุดท้ายจบที่เท้าสองคู่ก่ายกัน ผมเห็นในระดับพื้นอย่างนี้ตลอด

สักพักเป็นเสียงคนทะเลาะกัน แล้วก็เหมือนผมจะถูกของแข็งตีเข้าที่ศีรษะเสียเอง เจ็บมาก จนตกใจตื่น ผมฝันเช่นนี้ซ้ำกันสามคืนติดตลอดเวลาที่พักที่นั่น ผมว่าไม่ปกติแล้วล่ะ รุ่งเช้าก็ไปเลียบเคียงถามกับแม่บ้าน คนทำสวน พนักงานคนอื่นก็ดูเหมือนทุกคนไม่อยากพูด แต่ท่าทางมีพิรุธ บางคนก็ก้มหน้าพูด ผมคิดว่าต้องมีอะไรแล้วแหละ แต่เขาพูดไม่ได้ หรือไม่ก็ไม่อยากเอาตัวเองเข้ายุ่ง ผมนึกไปนึกมาหากอยากให้ช่วยก็มา บอกเองแหละ คืนนี้คืนสุดท้าย พรุ่งนี้ก็ต้องกลับกรุงเทพฯ ว่าไปก็ดีที่ไม่มาให้เป็นภาระ

ผมเข้านอนดึก เพราะคืนสุดท้าย ทางอบต.ก็พาไปกินข้าว ร้องเพลงคาราโอเกะ กว่าจะกลับที่พักก็ปาเข้าไปตีหนึ่ง ผมล้มลงนอนไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงกุกกักจากบริเวณโต๊ะเครื่องแป้งในห้อง ผมมองไปก็ตกใจ เพราะมีชายหนุ่มนอนราบกับพื้นมองมายังผม แล้วเขาก็ร้องไห้ ผมนึก ไม่ใช่คนแน่นอน

มีอะไรให้ช่วย ผมพูดขึ้น จากภาพที่เขานอนผมจึงเข้าใจว่าภพที่ผมเห็นในฝันคือมุมเดียวกันกับเขา

อย่างนี้นี่เองใช่ไหม ที่อยากให้ผมเห็น ผมเจ็บนะ เหมือนถูกตีจริงๆ ผมบอกเขา

เขาพยักหน้ารับ บอกกันตรงๆ แบบนี้ก็ได้ ผมพูด แต่เขาไม่ตอบ ชี้นิ้วลงที่พื้นแล้วก็เลือนหายไป

รุ่งเช้าผมโทร.หาเพื่อนที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติให้ช่วยประสานตำรวจในพื้นที่ดูว่ามีคดีหรือเรื่องราวอะไรในรีสอร์ตที่ผมพักหรือเปล่า จากประสบการณ์การบอกใบ้แค่นี้ ผีบางตัวอาจจะพูดสื่อสารกับผมไม่ได้ แต่มักจะใช้ภาษากายหรือภาษาท่าทางบอก กรณีนี้อาจจะบอกว่าเขาอยู่ใต้พื้นห้องก็เป็นได้ แต่จู่ๆ จะไปขอขุดพื้นเขา คงทำไม่ได้

จากนั้นราวเดือนหนึ่งก็ปรากฏข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ว่ามีคนพบศพผู้ชายถูกฆ่าฝังไว้ในพื้นห้องรีสอร์ตแห่งหนึ่ง ตามชื่อก็เป็นรีสอร์ตที่ผมเคยไปพักนั่นเอง

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้ใช้สัมผัสพิเศษที่ได้มาช่วยเหลือผี ไว้มีโอกาสจะเล่าครั้งอื่นและแม้แต่เหตุผลว่าทำไมผมจึงไม่มีญาณวิเศษนั้นอีก

ขอขอบคุณข้อมูลดีๆจาก : ข่าวสด คอลัมน์ หลอน สัมผัสพิเศษ โดย นทธี ศศิวิมล
นำเสนอโดย : แอพเกจิ – AppGeji

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: ถ้าจะก๊อปกรุณาให้เครดิตท่านเจ้าของบทความ